Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

Πετραύλακα

Η Άνοιξη  μπήκε για τα καλά εδώ και εγώ έχω να γράψω για το χωριό μας από το Φθινόπωρο,καιρό τώρα έλεγα να γράψω για τα πετραύλακα και τελικά πήρα την απόφαση κουβεντιάζοντας στο φέιςμπουκ με το γιο του δασκάλου που είχαμε πριν πολλά χρόνια του κυρίου Ανδρέα Θωμά,είμαι σίγουρη πως όλοι τον θυμάστε!
  Για τους δασκάλους μας θα γράψω άλλη φορά .
   Στη περιοχή μας είχε πάρα πολλά νερά θάλεγα ότι ήταν τόπος ευλογημένος(δεν ξέρω κατά πόσο το γνωρίζαμε αυτό τότε),έτσι είχαμε πολύ πράσινο,  στο χωριό μας υπήρχαν τα περβόλια και  τα μποστάνια ,χωρίς νερό δεν θα υπήρχε τίποτα  γιατί από μόνα τους τίποτα δεν φύτρωνε ,ο κόσμος ότι φύτευε και πότιζε είχε.
 Μόνο τα χορτάρια φύτρωναν μόνα τους τα πετραύλακα όμως το καλοκαίρι ήταν χάρμα οφθαλμών,εμένα μου άρεσαν, όταν έτρεχε το νερό γάργαρο και το άκουγες μέσα στο κατακαλόκαιρο ήταν μια πνοή δροσιάς πόσες φορές δεν(δανειστήκαμε) νερό από εκεί για να ποτίσουμε τα λουλούδια μας ή να ραντίσουμε τις αυλές μας!
 Θυμάμαι που περνούσε στη μέση του χωριού  μπροστά από τα καφενεία  που καθόντουσαν οι άνδρες πίνοντας τον καφέ τους και κουβεντιάζοντας.Ωραίες εικόνες,αξέχαστες.
 Θυμάμαι που έξω ,ριζά του χωριού είχε κλειδιά  που αν τα γύριζες πεταγόταν το νερό ήταν τέλεια,τώρα απ΄'ότι μαθαίνουμε δεν έχει και τόσο νερό και τα περβόλια κοντεύουν να ξεραθούν όλα,ήδη όταν είχα επισκεφτεί το χωριό μας πολλά δεν υπήρχαν .
Τα πετραύλακα  είχαν αντικαταστήσει τα αυλάκια τα απλά ,αλλά επειδή  με τα απλά αυλάκια μάλλον χανόταν νερό έτσι  έφτιαξα τα πετραύλακα για να γίνετε το πότισμα των περιβολιών πιο σωστά χωρίς διαρροές.
  ΥΓ .Η φωτογραφία  είναι από τις αμυγδαλιές που είχαμε στο σπίτι μου.

2 σχόλια:

maroulla.panagou είπε...

ΑΓΑΠΗΜΈΝΟ ΜΟΥ ΧΩΡΙΟ ΚΙ ΑΝ ΕΊΜΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ
ΠΆΝΤΑ ΚΛΕΙΣΤΗ ΜΕΣ' ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΒΡΊΣΚΕΤΑΙ Η ΘΩΡΙΑ ΣΟΥ

stalamatia είπε...

Μαρούλλα μου καλωσόρισες !Πολύ όμορφο ευχαριστώ.