Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010

Τα κεράσματα.

Σήμερα είναι του Αποστόλου Ανδρέα και κατά συνέπεια και η ονομαστική μου γιορτή,ο λόγος που το γράφω δεν είναι για να ακούσω τα χρόνια πολλά αλλά γιατί θυμήθηκα κάτι από το μακρινό παρελθόν.
Στο χωριό μου πριν πολλάαααα χρόνια όταν ακόμα πήγαινα στο δημοτικό θυμάμαι ότι δεν είχαμε τα γλυκά που κυκλοφορούν τώρα,τότε τα μόνα γλυκά που ξέραμε ή καλύτερα που γευόμασταν ήταν το γλυκό του κουταλιού τα παστίτσια και οι κουραμπιέδες που τρώγαμε στους γάμους ,κανένα απλό κέικ και τα λουκούμια και φυσικά τα λιξιά(λιχουδιές).
Και εδώ που τα λέμε η ζωή σχετικά με την υγεία ήταν καλύτερη ,τώρα οι περισσότεροι έχουν χοληστερίνη ,πίεση και σάκχαρο και μεγάλο ρόλο παίζει και η διατροφή μας και όλα αυτά τα γλυκιστικά που κυκλοφορούν στην αγορά .
Όταν λοιπόν γιορτάζαμε ειδικά εμείς στο χωριό δεν είχαμε τις πάστες με τις κρέμες ,τις σαντιγές και όλα τα σιρόπια για να κεράσουμε τους φίλους ή τους δασκάλους μας ,γι' αυτό την ημέρα της γιορτής μας αγοράζαμε από το μπακάλικο ,καφενείο ,καραμέλες και 2 λουκούμια τις καραμέλες τις μοιράζαμε στους συμμαθητές μας από μια στο καθένα και τα λουκούμια τα βάζαμε πάνω στην έδρα των δασκάλων.
Θυμάμαι ότι πάντα τα λουκούμια ήταν πάνω από 2-3 στην κάθε έδρα γιατί υπήρχαν αρκετά παιδιά με το ίδιο όνομα,εγώ αυτά τα κεράσματα θυμάμαι ,τώρα αν ήταν και κάτι άλλο ίσως δεν το θυμάμαι.